Nieuws

‘Een stad maak je niet alleen, dat doe je samen’

door Gijs Holla op 15 juni 2017

De afgelopen veertig jaar is Leiden een totaal andere stad geworden. Wie nu naar Leiden kijkt ziet een stad die trots is op zichzelf. We hebben iets heel goeds gedaan de afgelopen jaren. Dat heeft de politiek niet alleen gedaan. Dat is samen met de stad gebeurd: met heel veel Leidenaren, wijkverenigingen, actiecomités, het MBO, de universiteit, culturele verenigingen, sportverenigingen en Leidse ondernemers. Maar nog niet iedereen profiteert mee van de nieuwe Leidse bloeiperiode. Dat zei Gijs Holla vandaag tijdens de Algemene Beschouwingen. 

 

Dank u wel voorzitter,

Het is bijna niet meer te bevatten, maar nog niet zo heel lang geleden – velen van ons waren toen al geboren – was Leiden er erg slecht aan toe.

Een torenhoge werkloosheid, extreme armoede en een stad die failliet was. Bijna een kwart eeuw waren wij een artikel-12 gemeente.

Ook de economische toekomst zag er niet rooskleurig uit. De sector waar de stad zijn geld mee verdiende, kreeg rake klappen, of zoals het NRC het in 1996 verwoorde ‘vrijwel nergens verdween de industrie in zo’n hoog tempo als in Leiden’.

De stad zelf lag er slecht bij. Bijna een derde van alle woningen was rijp voor de sloop. Eén derde! Bruggen en walkanten stonden letterlijk op instorten en in de hele stad waren gaten te vinden vanwege gesloopte industriepanden. En op vele plaatsen kwam de riolering nog gewoon uit op de gracht.

Ook werd de stad steeds meer overgenomen door verkeer. Bussen reden over de Aalmarkt en Botermarkt. De Hooglandse Kerkgracht, het Stadhuisplein, de Beestenmarkt werden parkeerplaatsen voor honderden auto’s. En onder leiding van ARP wethouder Kret werden hele buurten zonder pardon weggevaagd voor nieuw asfalt.

Beste collega’s, dat was de toestand van Leiden in de jaren 70.

Ik vind dat echt ongelofelijk.

Zeker als ik nu om mij heen kijk. Leiden is een totaal andere stad geworden, en dat in slechts 40 jaar tijd.

Ik kan niet anders dan concluderen dat wij iets heel goeds hebben gedaan, de afgelopen decennia.

En hoewel de Partij van de Arbeid meestal in het college zat, hebben wij dat natuurlijk niet alleen gedaan.

Sterker nog, dat hebben alle partijen die ooit in deze zaal vertegenwoordigd waren niet alleen gedaan.

Dat is samen met de stad gebeurd. Samen met heel veel Leidenaren, met wijkverenigingen, met actiecomités, met het MBO, met de universiteit, met culturele verenigingen, met sportverenigingen, met Leidse ondernemers en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Een stad maak je namelijk niet alleen. Dat doe je samen.

Voorzitter, als ik nu naar Leiden kijk, dan zie ik een stad die trots is op zichzelf.

Trots dat zij inmiddels één van de aantrekkelijkste woonsteden van ons land is.

Trots dat zij een goed opgeleide bevolking heeft.

Trots dat onze monumenten er goed bijliggen en dat we de prachtige arbeiderswoningen – de centrale blokken – aan het Kooipark gaan renoveren ipv slopen.

Trots op onze nieuwe economie in bioscience, historische cultuur en internationale kennis.

En trots omdat we een stad zijn waar vluchtelingen zo welkom zijn dat we meer vrijwilligers dan vluchtelingen hebben.

Voorzitter, hier staat een trotse Leidenaar.

Maar hier staat ook iemand die ziet dat niet iedereen heeft kunnen profiteren van die nieuwe bloeiperiode.

Er zijn nog steeds teveel mensen die maandelijks onder de streep tekort komen en hun kinderen daardoor niet elke dag warm eten kunnen geven.

Er zijn nog teveel mensen die graag willen werken maar de kans niet krijgen.

En er zijn nog teveel Leidenaren die eenzaam zijn en niet de verzorging of bescherming krijgen die zij verdienen.

Ook zijn de wachtlijsten voor een sociale huurwoning enorm en is er in elk segment van de woningmarkt een tekort aan woningen.

En wat te denken van het stationsgebied? Veruit de lelijkste plek van de stad en de verhouding groen – beton is zo’n beetje 1 staat tot 100 miljard.

Dat laatste geldt ook voor een aantal wijken. Blik en beton zijn er dominant i.p.v. groen en speelruimte.

En hoewel de binnenstad in de lift zit, is er nog flink wat winkelleegstand en zijn er parken en pleinen die wel een opknapbeurt kunnen gebruiken.

Ook de burgerparticipatie kan nog beter. De discussie over de locatie van het busstation en heel veel VVGB’s zijn daar een voorbeeld van.

Samen met bewoners onze stad nog mooier, socialer en groener maken, blijkt soms nog erg lastig.

Dat zou niet zo mogen zijn.

Voorzitter, de Partij van de Arbeid heeft een duidelijk doel voor ogen de komende jaren. Wij willen de ingezette weg continueren én ons blijven inzetten om de stad nog mooier te maken.

Wij zijn daarom verheugd met de voorliggende kaderbrief. Wij zien dat er blijvend wordt geïnvesteerd in de stad en in haar inwoners.

Het wijkgericht werken wordt structureel ingebed in de gemeentelijke organisatie. Ik hoef u niet uit te leggen, waarom juist wij dat belangrijk vinden.

Wij juichen toe dat er in de hele stad, van Actiecomité tot Zeeheldenbuurt, wordt meegedacht en de handen uit de mouwen wordt gestoken.

Ook gaat er extra geld naar participatie en jeugdzorg, iets dat gewoon nodig is. Mensen die onze zorg en ondersteuning nodig hebben, mogen we niet in de kou laten staan!

Ook zijn we blij dat we de wethouder hebben kunnen overtuigen dat een IJshal belangrijk is voor Leiden en haar regio. En dat waar deze eerst was afgeschreven, hij nu weer volop in beeld is.

Ook de extra investeringen in onderwijshuisvesting kan op onze volle steun rekenen. Juist het vmbo in onze stad heeft deze investering hard nodig!

Voorzitter, zoals gezegd hebben wij een duidelijk doel voor ogen voor de komende jaren.

Wij willen een stad waar voor iedereen een woning is. Een betaalbare woning.

We zien graag een stationsgebied dat een waardige entree van onze stad is. Met groen, goede architectuur, een uitgebalanceerde mix van wonen, werken en recreëren en dat als vervoersknooppunt klaar is voor de komende decennia.

Wij willen een stad waarin nog veel meer mensen meedoen. Betaald of onbetaald. Waar de gemeente het vangnet vormt voor mensen die pech hebben in hun leven. Waar mensen elkaar kennen en elkaar automatisch tegenkomen in buurtwinkelstraten en buurtparken. En waar het mbo net zo belangrijk wordt gevonden als de Universiteit.

Wij willen ook een stedelijke economie die robuust is.

In onze ogen betekent dat een verdere diversificatie van de Leidse economie, maar wel met takken van sport zijn die aansluiten bij onze economische speerpunten.

Op die manier bouwen we meer steunpilaren onder onze economie en kunnen we er dus tegen als er eentje wegvalt, zoals met de industrie 50 jaar geleden is gebeurd of met de lakenindustrie enkele honderden jaren geleden.

Ook zie wij een stad voor ons waar fiets, voetganger en openbaar vervoer belangrijker zijn dan de auto.

Buurten zijn daardoor weer speelomgevingen voor kinderen, groene omgevingen, en in de binnenstad komen de vele monumenten nog meer tot hun recht doordat er geen auto’s meer voorstaan of voorbij rijden.

Voorzitter,

Om die volgende stap te kunnen zetten is het van belang dat we de komende jaren een drietal bedreigingen krachtig weerstaan.

De eerste bedreiging is de tweedeling. Als we niet oppassen komen groepen mensen steeds meer tegenover elkaar te staan. Dan groeit de kloof verder.

In vergelijking met andere steden gaat het in Leiden redelijk, maar ook hier mogen witte kinderen van hun ouders soms niet meer omgaan met donkere kinderen. En dat terwijl ze op school al jaren leuk samen spelen.

En ook in onze stad krijgen kinderen van laag opgeleide ouders gemiddeld een lager schooladvies dan kinderen van hoog opgeleide ouders.

En in onze stad worden ook moskeeën beklommen door extreemrechtse mafkokkies en krijgen allochtone ondernemers niet altijd de waardering die zij verdienen.

Wij zullen als stad de komende jaren hier veel meer aan moeten doen, zodat we die echte Stad van Vluchtelingen blijven, waar mijn fractie zo trots op is.

De tweede bedreiging die wij zien heeft te maken met het duurzaamheidsvraagstuk. Duurzaamheid en groen moet voor iedereen bereikbaar zijn. Niet alleen voor de happy few met een volle beurs.

Ook mensen in huurwoningen moeten hun huis kunnen laten isoleren. En ook mensen met een kleine beurs moeten groen kunnen doen.

Hetzelfde geldt voor onze wijken. De verschillen tussen sommige wijken zijn al groot en als we niet oppassen wordt dat verschil nog groter.

Dan hebben we straks aan de ene kant groene wijken en andere kant versteende wijken.

Dat mogen we niet laten gebeuren. Duurzaamheid is voor iedereen!

De derde en laatste bedreiging is de economische ongelijkheid.

Mensen die pech hebben in hun leven moeten ook fatsoenlijk kunnen leven. Of ze nou werkloos of ziek zijn.

We moeten eerlijk blijven delen, we moeten om elkaar blijven geven en we moeten naar elkaar om blijven kijken.

Ook zullen we een antwoord moeten vinden op de uitdagingen die voortkomen uit de flexibilisering van de arbeidsmarkt.

Solidair zijn met elkaar moet een van de fundamenten blijven van onze Leidse samenleving.

Een solidaire samenleving is beter voor iedereen. Daar zijn wij van overtuigd

Voorzitter,

Ik rond af.

Vanaf de jaren 60 tot nu hebben we samen met heel veel Leidenaren, organisaties en andere partners de stad gemaakt tot de stad die we nu zijn.

Een stad en samenleving waar we trots op mogen zijn.

De fractie van de Arbeid wil de komende jaren met Leiden en haar inwoners een volgende stap zetten.

Zodat over 40 jaar tijdens de algemene beschouwingen van 2057 hier nog steeds trotse Leidenaren staan.

Dat zullen wij doen met zoveel mogelijk inwoners van deze prachtige stad.

Want Leiden maken we alleen samen nog socialer, nog groener en nog mooier.

Dank u wel.

5 Responses to “‘Een stad maak je niet alleen, dat doe je samen’”

  1. Henny Keereweer schreef:

    Goed verhaal, Gijs!!

  2. Moderator schreef:

    Omdat de berichten van Meijer en Floor niet aan onze disclaimer voldoen zijn deze verwijderd.

  3. albert simonis schreef:

    Zou het niet handiger zijn om gewoon de reactiemogelijkheid te verwijderen? Dat voorkomt frustraties bij zowel reaguurders als bestuurders. Zoals de site nu fungeert, voegt de mogelijkheid om een reactie te plaatsen niets meer toe.

  4. E. Meijer schreef:

    Mijn reactie ging over de algemene beschouwingen en belichtte een niet door Holla genoemd aspect, n.l. het te hoge ambitieniveau, oftewel te veel dure prestigeprojecten, het te veel aanschurken tegen projectontwikkelaars door een VVD-wethouder, alsmede de daardoor leeggeplunderde pot met Nuongelden en de financiële gevolgen voor de toekomst. Dit onderwerp kwam wel ter sprake bij de woordvoerders van GL en de CU (Zie Leidsch Dagblad).

    Ik had het er ook over kunnen hebben dat Holla weliswaar zei “Ook zijn de wachtlijsten voor een sociale huurwoning enorm”, naast wat vrijblijvende uitlatingen over solidariteit, maar daar in sociaaldemocratische zin geen consequenties aan heeft verbonden, nu niet en evenmin in het recente verleden, integendeel zelfs.

    Eerlijk gezegd vind ik de reactie van Keereweer beneden peil: “Goed verhaal” zonder aan te geven wat er waarom goed aan is, wat is dat nu? Dit is toch geen Twitter of Facebook voor volgers en “vrienden”? Of is inhoudsloze bewierroking van partijfunctionarissen sinds kort de eigenlijke functie van de reactiemogelijkheid?

  5. Floor schreef:

    Als men geen kritiek kan verdragen kan men inderdaad beter de reactiemogelijkheid als zodanig verwijderen.

Geef een reactie

* = verplicht, e-mailadres wordt niet gepubliceerd.