Nieuws

Schulden: beter voorkomen dan genezen

door Anna van den Boogaard op 2 juli 2017

Schulden is een van de grootste maatschappelijke problemen aan het worden. De PvdA is dan ook erg blij dat het college meer gaat investeren in schuldhulpverlening en het voorkomen van schulden.

De schuldenproblematiek van Nederlandse huishoudens is de afgelopen jaren verergerd. In totaal heeft bijna één op de vijf Nederlandse huishoudens een risico op problematische schulden, of zit in een schuldhulpverleningstraject en meer mensen met een laag inkomen raken in de schulden. Bijna tweederde van de mensen met grote financiële problemen heeft een inkomen op of onder het minimumloon. “Er ontstaat een schuldenonderklasse”, aldus Marco Florijn, voorzitter van NVVK, de branchevereniging van schuldhulpverlening en sociaal bankieren (recent in Trouw)

Verder zien we dat de overheid steeds vaker verwacht van burgers dat ze zelfredzaam zijn. Tussen deze verwachting en wat burgers daadwerkelijk aankunnen ligt, volgens een recent rapport van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WWR) een groot verschil (lees hier mijn eerder bijdrage). Uit het nieuwe beleidsplan Schuldhulpverlening blijkt dat het college dit begrijpt (ondertitel van plan: “Preventief, laagdrempelig, maatwerk en integraal “) en echt inzet op het voorkomen en duurzaam verminderen van schulden. Door mensen actief te benaderen en niet alleen een schuld op te lossen maar ook te zorgen dat mensen het in de toekomst zelf kunnen.

Uitgangspunten nieuw beleidsplan

  • Schuldhulpverlening moet voor een brede doelgroep toegankelijk zijn: aanbod is maatwerk;
  • Toegang tot schuldhulpverlening moet laagdrempelig zijn;
  • We organiseren een outreachende benadering van mensen die zichzelf niet melden voor hulp;
  • We hanteren een integrale aanpak, waarin aandacht is voor aanpak van oorzaken van schulden;
  • Nadruk ligt op preventieve activiteiten om schulden te voorkomen, vooral gericht op risicogroepen;
  • Beleid richt zich op duurzame gedragsverandering: minder recidive door betere nazorg;
  • Er komt een verkenning naar opties voor minder kosten en hogere kwaliteit van bewindvoering

Laagdrempelig en toegankelijk

Een belangrijke wijziging van het nieuwe beleidsplan ten opzichte van het oude beleidsplan is dat in het nieuwe beleidsplan geen beperkingen meer opgelegd worden om voor schuldhulpverlening in aanmerking te komen en ook worden geen categorieën mensen meer uitgesloten van schuldhulpverlening (in de praktijk gebeurde dit gelukkig al). Verder wordt de schuldhulp verder toegankelijk gemaakt door spreekuren in de wijk te realiseren en de sociale wijkteams beter te scholen in het omgaan en herkennen van schuldenproblematiek.

In de commissie Werk & Middelen was er veel lof voor het plan van onze wethouder Marleen Damen en gaat het plan als hamerstuk (dus zonder wijzigingen) naar de raad van volgende week.

2 Responses to “Schulden: beter voorkomen dan genezen”

  1. E. Meijer schreef:

    “We hanteren een integrale aanpak, waarin aandacht is voor aanpak van oorzaken van schulden;”

    Oorzaken aanpakken? Werkelijk? De PvdA gaat opeens de kapitalistische consumptiemaatschappij (Koop!, koop!, koop!) en het neoliberalisme bestrijden en significant hogere inkomens voor de laagstbetaalden bewerkstelligen? U zult het wel gek vinden, maar dat geloof ik niet.
    Schulden zijn handelswaar geworden, scheppen werkgelegenheid (bijv. incassobureaus, al dan niet met crimineel schorem met losse handjes), dragen dus bij aan de “economische groei” en zijn daarom nuttig, ja toch? Wie met de VVD in een regering of college gaat zitten vindt het prima zo.

  2. Floor schreef:

    Het bovenstaande stuk van de PvdA staat wel vol met mooie woorden maar is, mijns inziens, te weinig concreet.

    Natuurlijk is voorkomen beter dan genezen.

    Mensen die schulden hebben wordt vaak verweten dat ze onverantwoordelijk financiëel gedrag zouden vertonen.
    Dat mag dan formeel wellicht zo zijn maar daarbij moet dan wel bedacht worden dat de rijke volgegeten salonsocialist zich meer kan permitteren dan iemand met een laag inkomen. Denk daarbij bijvoorbeeld aan een alleenstaande bijstandsmoeder met jonge kinderen die eens één keer toegeeft aan het gezeur van de kinderen terwijl dat financiëel gezien eigenlijk niet kan en daardoor dan in de problemen komt. Of onverwachts buiten eigen schuld voor grote uitgaven komt te staan en dat niet had kunnen voorzien of voorkomen omdat ze geen financiële buffer kan opbouwen. Het is dus niet altijd maar een “eigen schuld dikke bult”-verhaal.

    Enige tijd geleden heb ik een tv-reportage gezien waarin mensen met schulden aan het woord kwamen.
    In eerste instantie verbaasde ik mij over de totale hoogte van het schuldbedrag. Maar al snel werd duidelijk hoe zo’n hoog schuldbedrag eigenlijk tot stand kwam. Het begon vaak eerst maar met een relatief klein bedrag dat men niet kon betalen. Als gevolg daarvan kwamen er vervolgens steeds cumulatief boetes en incassokosten bij die vaak veel hoger waren dan het oorspronkelijke schuldbedrag….