Door Abdelhaq Jermoumi op 20 maart 2015

Maidenspeech in de raad rond interpellatiedebat Haagwegkwartier

Als woordvoerder veiligheid van onze fractie mocht ik mijn bijdrage inbrengen n.a.v. het door Groep Kok aangevraagde spoeddebat over de situatie in het Haagwegkwartier. Uiteraard konden bij Dhr Kok termen als terreur, Marokkaans straattuig, Islam, Shariawijk niet achterblijven. De raad stemde unaniem in met het interpellatiedebat en op de Groep Kok na, stemde niemand in met de door hem aangekondigde moties voor cameratoezicht, opkopen van huizen, gebiedsverboden. Extra surveillance is er al en was dus een overbodige motie. De burgemeester neemt de situatie in het Haagwegkwartier heel erg serieus en schroomt niet om maatregelen te nemen als die nodig zijn. In de reactie van de burgemeester konden wij horen dat de situatie rond veiligheid niet heel anders is dan andere wijken. De angstbeelden die Groep Kok ons wil doen geloven komen niet overeen met de analyse van de politie. Er zijn gesprekken gaande met de wijk en dat dit een lang proces zal blijven is normaal. Er is werk aan de winkel voor alle partijen in de wijk. Wij hebben als PvdA vertrouwen dat dit gaat lukken, ondanks het moeizame proces. De actie van Identitair Verzet veroordelen wij en in mijn bijdrage vroeg ik om onderzoek naar deze groep en de vermeende betrokkenheid van Dhr Kok bij deze groep waarmee je als raadslid niet geassocieerd moet willen worden.

Mijn bijdrage tijdens het debat:

Voorzitter, collega’s en rest van de aanwezigen,

Ik ga zo in op het onderwerp van dit interpellatiedebat, maar ik wil graag beginnen met u te vertellen hoe eervol het voor mij is om hier in deze raadzaal  de Leidenaren te vertegenwoordigen. Net als voor vele anderen hier, is dit ook voor mij geen logische makkelijke stap geweest.  Als peuter in 1979 naar Leiden gekomen en opgegroeid in Leiden-Noord en kind van analfabete ouders die zo hard hun best gedaan hebben om ons een plek te geven in deze maatschappij.
De droom die deze generatie van mijn ouders had, is nog steeds een droom, een ideaal. Huis en haard achterlaten en vanwege je sterke handen en rug op weg naar Nederland om daar geld te verdienen en terug te gaan naar het land van je jeugd. De werkelijkheid is weerbarstiger.  Opgroeiende kinderen, die moeilijke taal, de eigen verantwoordelijkheid, de brievencultuur en nu de toenemende haat. De droom is voor velen een nare droom geworden vol met angst, onzekerheid, werkloosheid, schuldsaneringen en slechte gezondheid.

Voorzitter,

Met vallen en opstaan heb ik mij weten te ontwikkelen en werk aan de belofte die ik ooit als 12 jarige aan mijn ouders deed. Ooit zal ik voor jullie zorgen.  De strijd die mijn vorige generatie streed wil ik voortzetten en daarvoor wil ik ook een voorbeeld voor de volgende generatie zijn.  Mijn eigen Hollandse droom leef ik nu. Hij is nog niet klaar, maar ik ben op weg. Onze koffers als gemeenschap zijn in Nederland uitgepakt. Tegen sommige hier in de raadzaal zeg ik: die koffer wordt nooit meer ingepakt.

Het gevoel van rechtvaardigheid en strijd leveren voor degene die het niet automatisch kan, heeft mij altijd geïnteresseerd om mij in te zetten voor het algemeen belang. Via de wijk, de voetbalclub, bewonerscommissies, school, was in 2004 de droom van de Islamitische gemeenschap in Leiden Noord mijn motivatie om mij in te zetten om dit te realiseren. Dat dromen bestaan, blijkt wel uit het realiseren van het prachtige Islamitisch centrum in Leiden Noord. De bevestiging dat mensen niet zielig zijn, op hun daden beoordeeld willen worden, gelijkwaardig willen zijn en vooral trots willen zijn, zie je daar terugkomen. Al vanaf het begin heb ik gehamerd op de rol in de wijk en het draagvlak krijgen in de stad. Samenwerken, je hand reiken, een uitgereikte hand terugkrijgen. Kennis opdoen en een plek creëren dat mensen achter hun tv vandaan komen en op zoek gaan naar contact. Altijd was het uitgangspunt: Leiden is ons referentiekader. Dichtbij, vertrouwd en met een open blik naar de samenleving.

De logische stap na het werk in de wijk, was de politieke stap. Op de achtergrond altijd een stil lid geweest, maar met brede interesse in wat er speelt in de stad. Dit bracht mij uiteindelijk na een politieke zoektocht jaren geleden bij de Partij van de Arbeid waar ik mijn idealen wil verwezenlijken. Solidariteit, eerlijk delen, opkomen voor de zwakkeren, maar ook niet weglopen voor verantwoordelijkheid en realiteit. 

Voorzitter,

Veiligheid is ons fundament. Een ieder heeft recht op veiligheid en een veilige woonomgeving. Daders van criminele feiten moeten opgespoord en berecht worden. Afkomst, etniciteit of andere zaken spelen hier absoluut geen rol. Ons referentiekader in Nederland is de wet. Deze wet stelt ook dat iemand pas schuldig is als zijn schuld bewezen is. Het wegzetten en beschuldigen van hele bevolkingsgroepen is walgelijk, ziek en misselijkmakend. De geschiedenis heeft iedereen geleerd wat het collectief wegzetten van bevolkingsgroepen heeft gebracht.

De PvdA pleit ervoor om via opsporing te blijven inzetten op het achterhalen van de daders van de ingegooide ruiten. Dit verdienen de slachtoffers. Aan loze beloftes hebben ze niet. Dat geven de bewoners ook zelf aan. Net zoals ze aangeven dat ze het zat zijn dat Dhr Kok denkt te kunnen bepalen hoe de buurt tegen de moskee aankijkt.
Dat Dhr Kok ons anders wil laten denken is zijn goed recht, maar dan ben ik hier om zijn agenda te ontmaskeren en zijn volgers en andere Leidenaren te laten zien waar het echt om gaat.

Voorzitter,

Er ligt een taak voor het bestuur en de leden van het Islamitisch centrum al Hijra om een goede buur te zijn voor de wijk. Overleggen met de wijk, luisteren naar bewoners en een meerwaarde worden voor Leiden Zuid West. Ik heb er vertrouwen in dat dat gaat lukken al zal het geen gemakkelijk proces zijn.

Tenslotte. Tegen haat en onverdraagzaamheid moet opgetreden worden. Van wie die haat ook afkomt. Daarom maak ik mij ook zorgen om de acties van Identitair verzet en de vermeende betrokkenheid van Groep Kok bij deze lieden. Hiermee moet je als raadslid niet vereenzelvigd willen worden en er juist afstand van nemen. Het stukje in het LD een dag na de bezettingsactie van een bewoonster, bezorgde mij een raar gevoel en daarom wil ik het college vragen ook in te zetten op verder onderzoek naar Identitair verzet in Leiden en de eventuele betrokkenheid van lokale politici bij dit verzet. Wie de politicus ook moge zijn.

Dank u wel

 

Abdelhaq Jermoumi

Abdelhaq Jermoumi

Mijn naam is Abdelhaq, 42 jaar oud, getrouwd en vader van 2 zoons. Ik woon vanaf 1979 in Leiden. Opgegroeid in Leiden Noord, maar vanaf 2004 wonend in de Merenwijk. Sinds 2014 ben ik raadslid in Leiden en kan ik vertellen dat ik het nog steeds een eer vindt om namens de kiezers hard mijn

Meer over Abdelhaq Jermoumi